Dwie perspektywy.
Jedno dziecko.
Jedna terapia.
Czasami trudno oddzielić to, co wynika ze sposobu, w jaki dziecko porusza się i organizuje swoje ciało, od tego, jak odbiera i przetwarza bodźce.
Dlatego w Credce możemy połączyć fizjoterapię i Integrację Sensoryczną w jednym procesie terapeutycznym.
Ciało i zmysły nie działają osobno.
To, jak dziecko odbiera informacje płynące z ciała i otoczenia, może mieć znaczenie dla sposobu, w jaki się porusza. I odwrotnie — organizacja ruchu, stabilność czy kontrola ciała wpływają na to, jak dziecko radzi sobie z codziennymi zadaniami.
Jak dziecko organizuje swoje ciało?
Przyglądamy się między innymi postawie, stabilizacji, napięciu mięśniowemu, jakości ruchu, równowadze i sposobowi wykonywania codziennych aktywności.
Jak dziecko odbiera i wykorzystuje bodźce?
Przyglądamy się temu, jak informacje sensoryczne związane między innymi z ruchem, równowagą, czuciem własnego ciała i dotykiem wpływają na jego funkcjonowanie.
Zamiast zastanawiać się, czy dana trudność jest „bardziej fizjoterapeutyczna” czy „bardziej sensoryczna”, możemy dobrać działania do tego, czego dziecko potrzebuje w danym momencie.
Kiedy połączenie Fizjoterapii i SI może mieć sens?
Nie chodzi o to, żeby każde dziecko miało dwie terapie. Połączenie rozważamy wtedy, gdy widzimy, że trudności ruchowe i sensoryczne wzajemnie wpływają na codzienne funkcjonowanie.
Dziecko szybko się męczy
Trudniej utrzymać pozycję, siedzieć przy stoliku lub długo uczestniczyć w aktywności, a jednocześnie dziecko potrzebuje dużo ruchu lub zmiany pozycji.
Ruch bywa mało płynny
Dziecko potyka się, ma trudności z równowagą, planowaniem ruchu lub wykonywaniem bardziej złożonych aktywności.
Postawa i stabilizacja
Dziecko garbi się, podpiera, przyjmuje nietypowe pozycje lub ma trudność ze stabilnym wykorzystaniem ciała podczas zabawy i nauki.
Silna potrzeba bodźców
Dziecko intensywnie szuka ruchu, skacze, wspina się, wpada na przedmioty albo potrzebuje mocnych doświadczeń z ciała.
Trudności z koordynacją
Zadania wymagające współpracy całego ciała, obu stron lub koordynacji ręka–oko są dla dziecka szczególnie wymagające.
Ruch wpływa na codzienność
Trudności pojawiają się podczas ubierania, zabawy, spaceru, aktywności sportowej, siedzenia w przedszkolu lub pracy szkolnej.
Dwie możliwości — zależnie od potrzeb dziecka.
Nie każde dziecko potrzebuje dwóch osobnych godzin terapii. Intensywność i sposób pracy dobieramy indywidualnie.
Fizjoterapia + SI podczas jednej terapii
Terapeutka łączy elementy pracy fizjoterapeutycznej i Integracji Sensorycznej podczas jednego spotkania, dobierając aktywności do aktualnych potrzeb dziecka.
Fizjoterapia i SI tego samego dnia
Jeśli dziecko potrzebuje pełniejszej pracy w obu obszarach, możemy zaplanować dwie osobne terapie jedna po drugiej.
Najpierw poznajemy dziecko. Potem wybieramy sposób pracy.
Nie musisz samodzielnie decydować, czy potrzebna jest fizjoterapia, SI czy połączenie obu terapii. Zaczynamy od przyjrzenia się potrzebom dziecka.
Rozmawiamy i obserwujemy
Chcemy wiedzieć, co zauważacie w domu, przedszkolu lub szkole i które sytuacje są dla dziecka najbardziej wymagające.
Łączymy obie perspektywy
Przyglądamy się funkcjonowaniu ruchowemu oraz sensorycznemu i szukamy obszarów, które mogą na siebie wzajemnie wpływać.
Ustalamy plan
W zależności od potrzeb możemy zaproponować jedne zajęcia Fizjo + SI, dwie terapie pod rząd albo pracę tylko w jednym z tych obszarów.
Nie wiesz, czy trudność jest ruchowa czy sensoryczna?
Nie musisz tego rozstrzygać samodzielnie. Opowiedz nam, co zauważasz u swojego dziecka. Przyjrzymy się temu szerzej i pomożemy ustalić, od czego warto zacząć.