Terapia ręki

Sprawna ręka zaczyna się dużo wcześniej niż przy ołówku.

Ręce pozwalają dziecku poznawać świat, bawić się, jeść, ubierać, rysować, pisać i wykonywać coraz bardziej precyzyjne czynności. Kiedy coś w tym obszarze sprawia trudność, nie patrzymy wyłącznie na dłoń i palce.

Sprawna dłoń potrzebuje stabilnej podstawy. Dlatego przyglądamy się również postawie, obręczy barkowej, koordynacji obu stron ciała, wzrokowi, czuciu oraz sposobowi, w jaki dziecko organizuje ruch.
Terapia ręki dziecka w Credce
Co może zwrócić uwagę?

Kiedy warto pomyśleć o terapii ręki?

Trudność nie zawsze wygląda jak problem z pisaniem. Czasami pierwsze sygnały pojawiają się dużo wcześniej podczas zabawy, samoobsługi czy codziennych aktywności.

Niechęć do prac manualnych

Dziecko unika rysowania, kolorowania, wycinania, lepienia lub innych aktywności wymagających precyzyjnej pracy dłoni.

Trudności w samoobsłudze

Zapinanie guzików, wiązanie sznurowadeł, korzystanie ze sztućców czy manipulowanie drobnymi przedmiotami jest dla dziecka trudne.

Ręka szybko się męczy

Dziecko szybko rezygnuje z pracy przy stoliku, często zmienia sposób trzymania narzędzia albo podpiera głowę podczas wykonywania zadania.

Za mocno albo za lekko

Kredka łamie się podczas rysowania albo przeciwnie — wypada z dłoni. Dziecku trudno dobrać odpowiednią siłę.

Obie ręce nie współpracują

Dziecko ma trudność z czynnościami, podczas których jedna ręka stabilizuje, a druga wykonuje precyzyjne działanie.

Trudności grafomotoryczne

Rysowanie i pisanie wymagają bardzo dużego wysiłku, a pismo jest mało czytelne, nieregularne lub trudne do utrzymania w liniaturze.

Nie każda trudność manualna oznacza, że problem znajduje się w dłoni. Czasami znaczenie ma stabilizacja ciała, obręcz barkowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, czucie, współpraca obu stron ciała albo sposób planowania ruchu. Dlatego najpierw chcemy zrozumieć przyczynę.
Jak zaczynamy?

Najpierw chcemy zrozumieć, skąd bierze się trudność.

Terapia ręki jest dobierana indywidualnie. Zanim zaczniemy ćwiczyć, chcemy zobaczyć, co dokładnie sprawia dziecku trudność i z czego może ona wynikać.

Rozmowa z rodzicem

Pytamy o codzienne funkcjonowanie dziecka, jego mocne strony i sytuacje, w których trudności pojawiają się najczęściej.

Analiza dokumentacji

Jeśli dziecko posiada wcześniejsze opinie, diagnozy lub dokumentację, możemy uwzględnić je w planowaniu terapii.

Obserwacja dziecka

Przyglądamy się temu, jak dziecko siedzi, porusza się, manipuluje przedmiotami i wykonuje zadania precyzyjne.

Indywidualny plan

Ustalamy, nad czym warto pracować i dobieramy aktywności do potrzeb konkretnego dziecka.

Jak pracujemy podczas terapii?

Nie zaczynamy od długiego siedzenia przy kartce. W terapii wykorzystujemy ruch, zabawę i różnorodne aktywności manualne.

ruch i aktywności wspierające stabilizację całego ciała,
zadania angażujące obie ręce jednocześnie,
manipulowanie, chwytanie, przekładanie, nawlekanie i inne zadania precyzyjne,
stopniowo także aktywności grafomotoryczne.

Cel ma znaczenie poza gabinetem

Nie zależy nam na tym, żeby dziecko dobrze wykonało ćwiczenie tylko podczas zajęć. Chcemy, żeby nowe umiejętności pomagały mu w codziennym funkcjonowaniu.

podczas ubierania i samoobsługi,
podczas jedzenia i używania sztućców,
w zabawie i manipulowaniu przedmiotami,
podczas rysowania, pisania i pracy przy stoliku.
Terapia ręki ma pomagać dziecku być bardziej sprawnym i samodzielnym. Dlatego sposób pracy dopasowujemy do tego, czego dziecko potrzebuje w swoim prawdziwym, codziennym życiu.
Współpraca z rodzicem

Najważniejsze umiejętności dziecko wykorzystuje poza gabinetem.

Dlatego chcemy, żeby rodzic rozumiał, nad czym pracujemy i po co. Wspólnie szukamy takich rozwiązań, które można wykorzystać w prawdziwym życiu dziecka.

Rodzic jest częścią procesu

To rodzic najlepiej widzi, co sprawia dziecku trudność podczas ubierania, jedzenia, zabawy, nauki czy codziennych obowiązków. Te informacje są dla nas bardzo ważne.

rozmawiamy o tym, co dzieje się poza gabinetem,
pokazujemy proste sposoby wspierania dziecka w domu,
wspólnie sprawdzamy, czy terapia przekłada się na codzienność.

Nie ćwiczymy dla samego ćwiczenia

Chcemy, żeby większa sprawność ręki pomagała dziecku robić rzeczy, które rzeczywiście są dla niego potrzebne i ważne.

łatwiej się ubierać i wykonywać czynności samoobsługowe,
sprawniej jeść i korzystać ze sztućców,
swobodniej bawić się, tworzyć, rysować i pisać.
Nie zależy nam na „idealnym chwycie ołówka”. Zależy nam na tym, żeby ręce dziecka były możliwie sprawnym narzędziem do zabawy, nauki, samodzielności i poznawania świata.
Zróbmy pierwszy krok

Martwi Cię sprawność dłoni Twojego dziecka?

Nie musisz wiedzieć, czy potrzebna jest terapia ręki, Integracja Sensoryczna, fizjoterapia czy jeszcze inna forma wsparcia. Przyjrzymy się trudności i pomożemy ustalić, od czego warto zacząć.